‘We zullen de Russen wel tegenhouden, voor een half uur’


25 maart 2014 (Trouw/ de Tijd) – Een groepje mannen hangt, met een sigaret tussen de lippen, rondom een paar zakken grindafval aan een verlaten dorpsweggetje een ongeveer honderd kilometer van de Oekraïens-Russische grens. Eentje draagt een spijkerbroek met een daarop een camouflage t-shirt, een ander een groen legerjasje met de Duitse vlag op de mouw. Tegen een zak staan een paar ak-47’s die eruit zien alsof ze in de jaren zeventig thuishoren.

Achter hen staat staan legertenten opgesteld op het terrein van de verlaten steengroeve. Aan een vrachtwagen hangt een Oekraïense vlag. foto 1 (1)

“Ik heb zelfs een beetje medelijden met ze”, zegt Dimitri Lubinets (32) die er naar staat te kijken. Hij is raadslid van de Vaderland partij – van premier Jatsenoek – uit het nabij gelegen plaatsje Volnavacha. “Ze hebben hun uniformen zelfs zelf moeten kopen, hè”, vraagt hij aan een militair die op wacht staat. Die knikt. Lubinets: “Daarom komen wij langs om hen te steunen. We moeten hen laten zien dat het volk achter ze staat, en we als het nodig is in een guerrilla-oorlog met ze meevechten tegen de Russen.”

Hij zegt het trots, maar de tekenen staan hem niet gunstig. Deze Oekraïense troepen – in totaal 300 militairen – staan hier, omdat ze twee weken terug zijn tegengehouden door pro-Russische demonstranten.

Ze waren vanuit Dnjepropetrovsk onderweg naar de grens ter versterking, toen enkele honderden demonstranten met Russische vlaggen de weg blokkeerden.

De militairen mogen er niet over praten, maar Libinets – die er ook bij was die dag – doet dit maar al te graag. “Het waren pro-Russische Oekraïners, maar er waren ook Russen bij. We probeerden de soldaten te helpen maar het werden er steeds meer.  Al snel werd duidelijk wat ze wilden: een aanval van militairen uitlokken, zodat ze het Russisch leger konden vragen om hulp. Uiteindelijk hebben wij de Russen bezig gehouden zodat de militairen hier hun kamp konden opzetten.”

Op de dorre velden om de mijn is nu geen enkele Russisch nationalist te zien. Wel komen  twee jongetjes van een jaar of negen aangefietst. Vanaf de overkant van de weg bekijken ze het legerkamp. Willen ze later ook bij het leger? “Ja maar dan bij die van Rusland”, zegt Pako (9). “Mijn vader zegt dat Russen cooler zijn.”

“Poetin heeft overal ogen en oren”, zegt Lubinets lachend. Dan kijkt hij serieus, pakt hij zijn telefoon en zet een walkie talkie-app aan. Hij klikt op een tabje dat ‘Anti-maidan Donetsk’ heet. Er klinkt ruis als uit een politieradio. En dan: “laten we Amerikaanse embyo’s vergiftigen”, gevolgd door hard gelach. “Russische nationalisten”, zegt het raadslid. “Soms maken ze grappen, maar ze communiceren ook over waar ze Oekraïense militairen gaan lastigvallen die dag.”

foto 2 (1)Sinds het kamp hier is, komen hier bijna elke dag activisten zoals hij geld of eten brengen, en soms zelfs materiaal. En dat is hard nodig, want sinds de onafhankelijkheid is er amper geïnvesteerd in het leger in Oekraïne. Onder het regiem van Janoekovitsj – en een minister van defensie die wordt verdacht te hebben samengewerkt met de Russen – is het leger zelfs systematisch vernietigd, aldus Viktor Sjoemak, oud-militair en hoofd van de nieuwe regeringscommissie die corruptie moet bevechten tegen het blad The Ukrainian Week.

“De militairen hebben nog wapens, maar dat is ongeveer alles.” Het aantal gevechtsvliegtuigen is 1:98 in verhouding met Rusland, aldus Sjoemak. “De systemen dateren uit Sovjet-tijden. Bovendien is er nooit een Oekraïense militaire doctrine geweest die rekening hield met een aanval vanuit Rusland. We hebben bijna alleen bases in het westen.”

Even verderop bevestigt kapitein Sergej Pishale (28) dit verhaal, na aandringen van Lubinets. “Troepen uit West-Oekraïne zijn naar de grens met Wit-Rusland gestuurd. Maar we hebben heel erg behoefte aan modernere systemen. We hebben niet genoeg materiaal voor alle nieuwe aanmeldingen bij het leger”, vertelt hij.

“Op dit moment zijn vrijwilligers in training en wordt een nationale garde opgezet. “Maar die beiden worden pas ingezet bij volledige mobilisatie, dus als we aangevallen worden.” Als hem gevraagd wordt naar de NAVO-waarschuwing over de grote hoeveelheid Russische troepen aan de andere kant van de grens staan, haalt de kapitein zijn schouders op. “We hebben geen internet hier. Maar zullen de Russen wel tegenhouden”, zegt hij terwijl hij naar zijn voeten kijkt.  Dan kijkt hij naar zijn collega’s bij de tent. Lubinets fronst. “Voor een half uur misschien.”

One thought on “‘We zullen de Russen wel tegenhouden, voor een half uur’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s