‘Wij willen alleen rust, en toeristen’


1 maart 2014 (Trouw) Rusland lijkt vastberaden om de Krim niet aan Oekraïne te gunnen. Maar wat willen de gewone Russen die hier wonen?

Terwijl in de centrum de Sovjetvlaggen wapperen en de winkels gesloten zijn, gaat het leven in de buitenwijken van Simferopol gewoon door. In megawinkelcentrum Asjan klinkt harde Ruspop door de speakers en glanst de marmeren vloer zoals altijd.

Maar er zijn ook verschillen. Zo is het ongewoon druk omdat veel mensen vrij hebben vanwege de politieke situatie. En vallen de woorden ‘Maidan’, ‘fascisten’ en ‘autonomie’ vaker dan normaal.

In een overdekt café Panini House in de doorloop bij een telefoonwinkel zitten Gostia Igrisj (20) en Dennis Vaduslavovitsj (21) hamburgers te eten. Ze studeren beide aan de agrarische universiteit in Simferopol. “Het is gek”, zegt Vaduslavovitsj. “Normaal zou ik zeggen dat ik Krimbewoner ben, maar nu zeg ik liever dat ik Russisch ben.”

“Dat komt omdat hij zich wil distantiëren van de rest van Oekraïne”, zegt Igrisj. “We willen toch geen deel uitmaken van een land dat door radicalen bestuurd wordt?”

“Nee zeg”, zegt Vaduslavovitsj hoofdschuddend.

Toch staan beiden niet te demonstreren in het centrum. “Daar heb ik geen zin in”, zegt Vaduslavovitsj. “Ik begrijp het ook niet helemaal. Rustig blijven past beter bij ons op de Krim. Die demonstranten lijken nu een beetje op die gekken uit Lviv. Uit het referendum gaat toch wel komen dat we meer autonomie krijgen, waarom zou je daar gaan staan?” Igrisj knikt.

Oorlogstaal
Een paar meter verderop is een echtpaar het minder eens. Zij is Oekraïense en hij Rus en de situatie op het schiereiland heeft de verhoudingen in hun relatie op scherp gezet, vertelt Tonia Vavlenko (26).  “Natuurlijk doe ik ook afstand van extreemrechtse partijen zoals Svoboda”, zegt ze tegen haar man. “Maar je weet ook wel dat niet iedereen zo radicaal is in Kiev. Ik word zo moe van die oorlogstaal. We horen bij de Krim. En de Krim hoort bij Oekraïne.”

“Dat weet ik nog niet zo zeker”, zegt Vladimir Vavlenko. “Ik vertrouw de Oekraïners hier wel, maar die uit Lviv niet. Wat als die radicalen meer macht krijgen dan je denkt?”

Dat is ook de zorg van de eigenaar van het café, die een tafel verderop achter zijn laptop aan zijn boekhouding werkt, en zich ermee bemoeit. “Natuurlijk zijn er niet alleen fascisten in Kiev,” zegt deze Artjom Spevtsjoek (37). “Maar we zouden kunnen lijden onder een nieuwe regering. Dat is geen rare gedachte, het is namelijk eerder gebeurd.”

Vavlenko en Spevtsjoek verwijzen naar de periode na de oranjerevolutie, toen President Joesjenko een Oekrainificatie-beleid doorvoerde. Het Oekraïens werd hierdoor de belangrijkste taal in heel het land. “Dat voelde als onderdrukking”, zegt Spevtsjoek. “Iedereen spreekt hier Russisch. En ineens moesten we films in het Oekraïens kijken en alle documenten in het Oekraïens invullen. Het is niet dat we het Oekraïens zo haten, ik spreek het vloeiend. Maar gaat om het gevoel dat zij in Kiev ons iets opleggen.”

Tweede Kosovo
Precies, zegt Vladimir Vavlenko tegen zijn vrouw. “Wat als dit nu weer gebeurt. Wat als Kiev een pact met Europa sluiten? Ik wil niet bij Europa horen, dan komen er misschien wel geen Russische toeristen meer naar de Krim.” Zijn vrouw Tonia denkt even na. “Ik wil ook geen Europese Krim. Maar ik weet ook niet wat we moeten doen om ervoor te zorgen om te blijven zoals het nu is. Als we voor meer autonomie stemmen zou dit goed kunnen betekenen dat we richting Rusland drijven, want we zijn te klein om het echt alleen te doen.”

Ze zucht. “Waren we maar groter, dan hadden we nu dit probleem niet.”

Zo denken meer mensen erover. Omdat de Krim vanwege de positie geopolitiek interessant is en vanwege de grootte afhankelijk, is het gebied een speelbal geworden. Iets waar de schiereilandbewoners niet zo van houden. ‘Laat ons toch met rust, het was goed zoals het was’ is een veel gehoorde uitspraak. Of: ‘Als we maar geen tweede Kosovo worden.’

Dat laatste is onwaarschijnlijk, aldus café-eigenaar Spevtsjoek. “Mensen laten zich bang maken door de aanwezige militairen, maar we zijn er zelf ook bij. Krimbewoners zijn vreedzame mensen. Het is chaos, en dan gaan dingen die normaal niet zo belangrijk zijn – zoals taal en etniciteit – ineens een rol spelen. Maar we zullen niet de wapens opnemen tegen elkaar. We willen hetzelfde: rust en veel toeristen in de zomer.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s