Pijnlijk te zien hoe familie en vrienden worstelen


20 oktober (Trouw) – Spanjaarden emigreren en masse. In de afgelopen twee jaar verlieten maar liefst een miljoen mensen Spanje vanwege de crisis, zo meldde het Spaanse bureau voor de statistiek deze week. Daarmee is Spanje voor het eerst in vijftig jaar weer een emigratieland.

De meeste mensen die vertrekken, komen oorspronkelijk van buiten Spanje en zijn werkloos geraakt, maar ook 118.000 Spanjaarden zijn weggegaan. Het land kent de hoogste werkloosheid van Europa. Een kwart van de beroepsbevolking zit zonder werk, van de jongeren tussen de 15 en 25 jaar is meer dan de helft thuis.

In Nederland werkten in 2011 zo’n 35.000 Spanjaarden. Daar zijn er dit jaar fors wat bijgekomen, zegt het Spaanse consulaat in Amsterdam. “Er is sprake van een derde migratiegolf”, vertelt Rogelio Vargas van de Asociación Española de Profesionales en Holanda. “Na de gastarbeiders in de jaren zeventig en de expats in de jaren negentig is dit de crisisgolf.”

Deze golf bestaat vooral uit jongeren. Veel van hen zijn gediplomeerd verpleger en ingenieur omdat naar die functies veel vraag is. Vargas: “Maar er zitten ook lageropgeleiden en avonturiers tussen.”

Guillermo Mugica (26) uit Zaragoza werkt sinds twee maanden bij Cervantes cultuurinstituut in Utrecht.

“Iedereen verdient een kans, maar in Spanje krijgen mensen die op het moment niet. Ik heb twee masters – leraar aardrijkskunde en milieukunde – maar kan er thuis niets mee. Toen ik klaar was met mijn studie moest ik in een fabriek gaan werken. Daar zette ik afwasmachines in elkaar. Dat hield ik niet vol.

Via de universiteit kon ik als trainee bij Cervantes aan de slag in Utrecht. Ik verdien maar 700 euro, dat is minder dan bij die fabriek en het is erg moeilijk daar een huis mee te betalen. Mijn vriendin is ook meegegaan en werkt in een restaurant. We betalen 800 euro voor onze studio, daar zou je in Spanje een paleis van kunnen huren.

De toekomst is hopeloos. Het liefste van de wereld zou ik naar huis gaan en daar werken als leraar. Maar dat is gewoon geen optie. Ik mis mijn familie en vrienden enorm, maar moet me wel richten op een toekomst in het buitenland.

Leraar Spaans worden, is ook geen optie, want vele anderen waren me voor. Verder is Nederland wel leuk, hoor. Het weer is vervelend, maar iedereen vindt het leuk dat je uit Spanje komt, want daar zijn ze weleens op vakantie geweest. Dus oefenen ze hun woordenschat op je.”

Laura Franco Martin (26) uit Barcelona werkt sinds twee jaar bij het Europese hoofdkantoor van Foot Locker in Utrecht.

“Na mijn afstuderen kreeg ik een kantoorbaan in Barcelona. Ik werkte 40 uur en verdiende 800 euro netto. Ik heb de internationale master communicatie gedaan in Nederland en Engeland, dus het was onder mijn niveau.

Ik besloot naar Utrecht te vertrekken. De eerste maanden was het moeilijk, ik werkte als vrijwilliger en deed allerlei tijdelijke baantjes. Ook leerde ik een lange blonde Nederlandse jongen met blauwe ogen kennen. Door hem heb ik doorgezet. We zijn samen gaan wonen en mijn Nederlands ging snel vooruit. Na negen maanden vond ik een baan bij Foot Locker. Daar kan ik mijn Spaanse en Engelse kennis inzetten en verdien ik genoeg om iedere maand naar Barcelo- na terug te vliegen.

Het doet pijn om te zien hoe moeilijk mijn familie en vrienden het hebben. Iedereen worstelt met tijdelijke baantjes en ze weten niet of ze binnenkort de hypotheek nog kunnen betalen. Utrecht is leuk, ik heb vrienden hier, maar ik mis de zon en lekkere groente en fruit. Ook de Nederlandse manier van afspraken maken, is even wennen. Je kunt niet even iemand bellen en zeggen: ‘Hé, ik ben in het centrum, zin in koffie?’ Dat moet allemaal twee weken van tevoren.”

Lorenzo Font Navarro (24)uit Barcelona werkt sinds twee maanden als energieadviseur bij Tebodin in Den Haag.

“Ik wist tijdens mijn studie voor mechanisch ingenieur al dat ik naar het buitenland wilde. Het was dus geen vlucht voor de crisis, maar een keuze voor mijn carrière. Met mijn voorkeur voor de duurzame energiesector wist ik dat het Denemarken, Duitsland of Nederland zou worden. Op een beurs in Berlijn liet ik mijn cv achter bij een standje van Tebodin, het advies- en ingenieursbureau waar ik nu werk. Niet veel later had ik een baan.

Mijn loon is netto vergelijkbaar met wat ik in Spanje zou verdienen. Dat komt doordat de belasting hier hoger is en huizen duurder. Maar het bevalt me goed. Nederlandse werkgevers gaan beter met hun mensen om dan Spaanse. Voor jou tien anderen, denken ze daar. Hier bij Tebodin zit ik in een club met veel jongere werknemers. We ondernemen veel en gaan samen barbecueën. Dat heb ik in Spanje nooit gezien.

Ik wil hier nog wel een tijdje blijven, daarom studeer ik ook Nederlands. Over zes jaar wil ik een eigen energieadviesbedrijf beginnen in Spanje. Of een Tebodin-vestiging in Latijns-Amerika of Spanje. Dat is ook een reden waarom ingenieursbedrijven graag Spanjaarden willen. Het geeft ze een kans nieuwe markten te ontdekken.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s