De kolonist


26 juni 2011 – “Ik kan niet gelukkig zijn met een caffé latte op een terras in Brooklyn. Een beetje surfen op facebook. Liever zet ik mijn leven op het spel – en dat van mijn vrouw en kinderen – om deel uit te maken van de bevrijding van het beloofde land.”

Jeruzalem juni 2011 – Yishai Fleisher spreekt met een New Yorks accent. Als kind van van Russisch-Joodse ouders groeide hij op in de VS, studeerde daar religie en keerde op zijn 17e terug naar Israël om in het leger te dienen. Hier werkt hij als radio-commentator voor het Engelstalige Galey Yisrael radio en woont in Palestijns gebied net buiten Jeruzalem.

Vandaag staat hij in de zon op een terrein vlak achter de klaagmuur om met een groep Nederlandse bezoekers zijn visie te delen. Zijn pistool steekt nonchalant uit zijn achterzak.

Zijn vijand

“Een Palestijnse staat heeft nooit bestaan dus ze hebben er ook nu geen recht op. De mensen hebben wel het recht te leven, begrijp me niet verkeerd. Maar er bestaat al een Palestijnse staat, die heet Jordanië.” Fleisher kijkt triomfantelijk. “Ze willen ons vernietigen. Een 24e Arabische staat creëeren. Alles overnemen en Israël kapot maken.”

“Misschien kan ik het beter anders uitleggen”, relativeert hij. “In veel Amerikaanse steden heb je een Chinatown. Je gaat toch ook niet accepteren dat dat ineens deel uit gaan maken van het grondgebied van China?” Fleisher heft zijn schouders op. “Alles wat ik doe is het omhelzen van mijn verleden. Internationaal recht is bullshit, net als een twee statenoplossing. Het is veel gezonder om ballen te laten zien. Net als de eerste keer in de gevangenis, je kunt maar beter laten zien wat je in huis hebt.”

Zijn huis

Volgens de kolonist is er niets provocerend aan zijn aanwezigheid in Oost-Jeruzalem. “Waarom zou dat in hemelsnaam provocerend zijn? De Arabieren in mijn buurt, ook zij willen dit conflict niet. Ze zijn slachtoffers, want hun kinderen worden geindoctineerd door jihad-propaganda. Eigenlijk willen ze Israël erkennen, maar als ze dat zeggen worden ze vermoord.” Hij schudt zijn hoofd.

“Veel Israëli’s vinden het gek dat ik vrijwillig in Palestijns gebied ga wonen en winkelen in Arabische winkels. Maar ik ben helemaal niet anti-Arabisch, alleen anti-jihad.” Hij pauzeert even. “Ok ik moet toegeven dat het niet gemakkelijk is. Veel Arabieren haten me. Maar ik ben een activist, dus kan niet opgeven. Zij dwingen me ertoe.”

Zijn wapen

Een wapen dragen is een joods recht, legt hij uit. “Kolonisten en militairen mogen ze hebben van de staat Israël. Joden mochten in de geschiedenis nooit wapens dragen. Onder christenen en moslims moesten we rare kleren aan, banden om onze arm of een ster op onze borst. Mochten we alleen op speciale trottoirs lopen. Het dragen van wapens betekent vrijheid, dat je jezelf kunt verdedigen.”

“Hou ik van mijn wapen? Ja. Er is iets cools aan.” Fleisher grijnst.  “Als kinderen me vragen waarom ik deze draag, zeg ik dat ik een soort politieagent ben. Dit is ook zo, want ik bescherm de maatschappij. De kinderen, ons hele volk, maar ook Arabieren.”

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s