‘Daar word je groot en bruin van’


Titia heeft haar eigen paard meegenomen. Ze houdt het knuffelpaard uit Toystory tussen haar benen geklemd. Haar ogen stralen en haar mond staat niet stil. Samen met vier anderen mag ze op deze zaterdag in een koets voor Sinterklaas uitrijden als hij door Zaandam gaat. Ze is verstandelijk gehandicapt.

Titia lacht nog breder dan de kartonnen zwarte piet die op haar hoofd met krullen prijkt. Op de achtergrond sieren Zaansgroene huisjes het tafereel.

‘Ik werd gebeld door de organisatie of we misschien mee wilden in de koets’, legt clustermanager Peggy uit. ‘Dit is de eerste keer dat ze dit doen.’ Iedereen vindt dit heel erg leuk. Toch Sam?’ Sam knikt. Zijn diepe bruine ogen stralen. Hij is erg enthousiast, geeft iedereen handjes en zwaait uitbundig. Zijn coördinatie is niet zo goed, zodat hij telkens naar de grond zwaait in plaats van naar de zwarte pieten.

Een echte stoomboot

Sinterklaas en honderd pieten komen op zaterdag in Zaandam met een echte stoomboot aan. De rook uit de pijp, de masten en de slingers, alles klopt. ‘Dit schip voer tijdens de Tweede Wereldoorlog mee met Britse onderzeeërs,’ legt de gepassioneerde kapitein Boudewijn uit. ‘Zie je die torpedo waar die pieten op staan te dansen?’ De blonde kapitein lacht. ‘Die is geladen hoor. Maar maak je geen zorgen, hij is onschadelijk gemaakt.’ Het heeft de vrijwilligers van Stichting tot behoud van het stoomschip dagen gekost om het marineschip op stoom te krijgen.

Deze details interesseren de eregasten niet. Eindelijk gaat Sinterklaas te paard. Terwijl de kinderen op de kade juichen, wordt de groep van de Prinsenstichting snel naar de koets gebracht. Peggy deelt fleecedekens uit, terwijl Titia Sinterklaas Kapoentje zingt. Sam dirigeert het gezang met zwaaiende armbewegingen. Cisca en Sam bij elkaar in een huis van de Prinsenstichting vertelt Peggy. De andere drie wonen bij ouders of op een andere locatie. Titia staat zo hard te dansen dat ze bijna uit de koets valt. ‘Op de billen Titia’, spreekt Peggy het meisje vermanend toe. Die zucht.

Opeens verschijnen er twee zwarte hoofdjes door het raam. De twee paar heldere ogen zijn van pieten Isa en Melissa. Ze zitten in groep zes en groep zeven. In Spanje dan. Ze liften een stukje mee op het trapje van het voertuig en raken al snel in gesprek met Titia. Zijn jullie allemaal broertjes en zusjes, wil Titia weten. ‘Natuurlijk’, antwoordt Isa. Vol overtuiging vertelt ze. ‘We wonen in Spanje allemaal in hetzelfde kasteel. Allemaal broers en zussen en vaders en moeders.’

‘En in Spanje gaan we ook wel een bij de McDonald’s eten,’ vertelt piet Isa met haar Noord-Hollandse accent. Titia hangt aan haar lippen. ‘Maar Sinterklaas hoeft nooit lang te wachten natuurlijk. We zijn altijd meteen aan de buurt.’ Titia kijkt vol bewondering naar Isa, terwijl ze een pakje chocomel drinkt. Peggy geeft Isa en Melissa ook een pakje drinken.

‘Kijk, zie je dat ik ook bruin ben?’ Titia wijst naar haar gezicht en kijkt triomfantelijk. Ja, zegt Isa, ‘je bent bijna één van ons’. Ze lacht haar witte tanden bloot. Titia kijkt de pieten aan. Haar gezicht staat opeens bedenkelijk. ‘Bij jullie lijkt het eigenlijk net schmink. Maar bij mij is het echt hoor, en het komt niet van de chocomel. Want dat drink ik heel veel.’ Melissa kijkt verschrikt. Een blond plukje haar komt onder haar zwarte krullenbos vandaan. Isa vertrekt geen spier. Ze trekt een diplomatiek gezicht. ‘Goedzo, je moet veel melk drinken, daar wordt je groot en bruin van.’

En het paard?

Sinterklaas komt ook nog even hallo zeggen. De hele koets juicht als hij zijn mijter naar binnen steekt. De sint is erg blij dat zijn pieten deze speciale gasten konden uitnodigen, zegt hij. Titia wil weten hoe het met zijn paard gaat, want ze heeft gezien dat Sinterklaas het laatste stuk te voet is gegaan. ‘Die is misselijk,’ zegt de goedheiligman lachend. ‘Die Sinterklaas, wat een aardige man hè,’ zegt Robin als hij weg is.

Titia vervolgt haar gesprek met de kleine pieten. ‘Maar waarom hebben jullie dan lippenstift op?’ ‘Nou, jij hebt toch ook roze oogschaduw op’, zegt Peggy. Titia knikt. Dat klopt natuurlijk. ‘Hey, maar je bent wel wit daar. Titia wijst op de blanke arm van Melissa. Die trekt snel haar mouw omhoog. ‘Dat hebben we wit geschminkt’, zegt Isa snel. ‘Speciaal voor de kinderen in Nederland.’ ‘O.’ Titia knikt begrijpend. ‘Ik vind jullie lief, mag ik mee naar Spanje?’

One thought on “‘Daar word je groot en bruin van’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s